ONLINE
www.hekkers-spijker.nl
Facebook

Gepubliceerd:
18 mei 2015
» 
HVA op Facebook

Met dank aan de crisis. Niet die nu rondwaart, nee, die van 1922. 'Schraalhans keukenmeester' toentertijd bij Meubelmakerij Cohen in Deventer. Zo karig zelfs, het aanbod aan klussen, dat afscheid moest worden genomen van mijnheer Hekkers. Collega Van ’t Spijker verklaarde zich solidair en ging met hem mee.

De geboorte van Hekkers & Van ’t Spijker was daarmee een feit. Op een zolderkamer ergens in het Deventer Bergkwartier begonnen ze met het kopiëren van antieke meubels voor families in de stad en omstreken. De zolderkamer wordt al snel verruild voor een pand aan de Molenstraat. Daarna verhuist het bedrijf naar de Spinhuissteeg. Hekkers senior is dan al overleden en zoonlief Jan, net 15 jaar oud, is in de zaak gekomen. 

 

01_HVA_Meubelmaker.jpg
02_HVA_Meubelmaker.jpg

 

Door die beginjaren heen verschuift ook hun werkveld. Aangewakkerd door een almaar groeiende vraag naar het restaureren van antieke meubels wordt dat van lieverlee meer en meer de specialiteit van het huis. 

 
Restaureren meer en meer de specialiteit van het huis
 

Dat ‘huis’ is dan – we schrijven 1966 – weer terug daar waar het ooit begon, in het Deventer Bergkwartier. Aan de Walstraat 58 om precies te zijn. De heer Van ’t Spijker is dan al met pensioen. Een jaar eerder is Tonnie Willemsen in de zaak gekomen. Tot de pensionering van de heer Hekkers in 1982 vestigen ze meer en meer hun naam. Breiden ze hun werkgebied verder en verder uit.

“Vijf jaar later ben ik in dienst gekomen. Zo’n beetje drie jaar nadat ik bij de heer Willemsen had gesolliciteerd. Maar ja, die kon zich toen – het waren weer magere tijden – geen extra kracht veroorloven.”

De ik hierboven is René Westerveld. Met het diploma algemene houtopleiding op zak ging hij als timmerman aan de slag in de bouw. “Min of meer uit nood geboren, die stap. Want via het werkplaatsje aan huis van een overbuurman van mij was ik in aanraking gekomen met de geur van hout. Mocht ik mijn eerste stapjes zetten op het gebied van het echte hout bewerken. Ik was gegrepen. En ik had drie jaar eerder kennelijk al heel wat van mijn enthousiasme laten zien, want ik kreeg een telefoontje van de heer Willemsen: of ik bij hem wilde komen werken.

 


Sterker en sterker, de liefde voor het vakmanschap
 

Dat enthousiasme, de liefde voor het vakmanschap is niet alleen gebleven, ze is er sterker en sterker op geworden. Net als zijn kennis en kunde van het restaureren van antieke meubelen. Hij deelt dat alles met Robin Willemsen (inderdaad: zoon van). Letterlijk alles, want ook hij zit sinds 1995 in de zaak. 

De binnenstad van Deventer is na 84 jaar verruild voor hartje Posterenk, een dorpje schuin aan de overkant. Inderdaad, de overkant van de IJssel. In de schaduw van de boven het gehuchtje uit torende Wilpermolen prijkt het pand. Zwarte hoofdletters tegen een witte muur: HEKKERS & VAN ’t SPIJKER  Anno 1922 MEUBELMAKERIJ – RESTAURATIE.

De stap over de drempel is als een stap in een tijdmachine. Terug naar vervlogen tijden. Alles klinkt, ruikt, oogt, alles ademt historie. Waar je maar kijkt, gaat of staat meubelen, meubelen en nog eens meubelen. In alle soorten, maten en uitvoeringen. Maar vooral oud, heel oud. Antiek dus. En maar al te vaak danig door de tijd getekend. Om niet te zeggen gehavend.

 

09_HVA_Meubelmaker2.jpg

 

Robin Willemsen: “Het mooiste van ons werk? Dat elk meubel zijn eigen verhaal vertelt. Aan ons om dat verhaal te doorgronden. En in ere te houden. Zodat het meubel zijn verhaal kan blijven vertellen. Generatie na generatie.

 
“Elk meubel vertelt zijn eigen verhaal”
 

René Westerveld: “Over generatie na generatie gesproken, elk meubel maakt daarnaast natuurlijk ook deel uit van de familiegeschiedenis van de eigenaren. Ik moet meteen weer denken aan een Drentse kast die wij hier onder handen hebben gehad. Eigendom van een Joodse familie. Tijdens de restauratie vonden we in de kap – daar kun je van buiten niet zomaar in – een geknapt verweerd elastiekje en een rolletje vooroorlogs geld: negen briefjes van honderd, tien briefjes van tien. Guldens, van voor de oorlog. Dat geld hebben we, in overleg met de familie, weer teruggelegd in de kap. Zo’n rolletje geld is niet zomaar een rolletje geld, het is een deel van het meubel geworden. Het hoort bij de ziel van het meubel.

 


 

Zoals gezegd, anno 1922 staat er luid en duidelijk op hun pand. Bijna een eeuw vakmanschap dus. Het oudste bedrijf in zijn soort in Nederland. Maar tegelijk nog één en al vitaliteit, nog één en al activiteit. 

Met de nadruk op nog. Robin Willemsen: “Inderdaad, want de waardering voor antiek wordt minder. Daarmee neemt de behoefte aan restauratie van antieke meubelen natuurlijk ook af. Bovendien vertoont de liefde voor ons vak bij jongeren een dalende lijn. Meubelmaker, restaurator… Het zijn niet echt de vakken, de beroepen die als ‘sexy’ te boek staan. Niet zo gek dus dat heel wat meubelopleidingen hun deuren moeten sluiten.”

 
“Jongeren warm krijgen en houden voor ons vak, ons ambacht”

21_HVA_Meubelmaker.jpg

 

René Westerveld: “Om het tij, misschien tegen beter weten in, te keren zijn wij heel actief als leerbedrijf. Wij investeren dus eigenlijk op twee manieren in de volgende generatie: door ons restauratiewerk natuurlijk, maar zeker ook door jongeren warm te krijgen en te houden voor ons vak, ons ambacht.”

Robin Willemsen: ‘’Dat is niet makkelijk, want het is hard werken. Elke ochtend om zeven uur beginnen we. Om tot vijf uur door te werken. Daarna is het vaak nog op naar de klanten om meubels af te leveren of op te halen. En de administratie moet natuurlijk ook op orde blijven.”

 

07_HVA_Meubelmaker.jpg

“Je werk overleeft soms hele generaties”
 

René Westerveld: “Tegelijk is het wel zo dat, als je er eenmaal door gegrepen bent, restaureren het mooiste vak van de wereld is. Want je laat echt iets na. Je werk overleeft soms hele generaties. Wie kan dat zeggen?!”

Buiten liggen, opgetast op wat pallets, stapels oude dakpannen. Van her en der bij elkaar gebracht. Het golfplaten dak van het oude belendende schuurtje is alles behalve origineel, vandaar. En het mag dan geen antiek meubel zijn, een beetje restaureren in de vrije tijd is nooit weg.

 

 

ACHTERGROND

René Westerveld:
In 1967 geboren in ‘Posterenk’ als middelste van drie, al jong de fascinatie voor hout gevonden. Dit resulteerde in de timmeropleiding op de ambacht school in Deventer, als natuurlijk vervolg hierop ook de opleiding metselaar gevolgd. Dit was echter niet hetgeen wat ik zocht, dus de volgende stap was de meubelmakersopleiding in Almelo.

In 1986 toch in de bouw werkzaam gegaan tot in 1987 het aanbod om bij Hekkers & van ’t Spijker te komen werken. Tot dan nooit echt in contact geweest met antiek laat staan restauratie, dit is echter een vak waar ik echt mijn ziel en zaligheid in kwijt kan.

Al snel weer met een vervolgstudie begonnen, via meerdere meubelopleidingen tenslotte op de PTH de leermeesterpapieren gehaald. Sinds 2011 mede-eigenaar bij Hekkers & van ’t Spijker.

Robin Willemsen:
Geboren in 1975 te Deventer, maar al snel verhuisd naar de geboortegrond van mijn moeder. Opgegroeid in een gezin met nog een broer(tje) stond ons gezinsleven veelal in het teken van een eigen bedrijf runnend op het gebied van antiekrestauratie.

Na mijn opleiding op de MAVO in Twello ben ik naar het Hout & Meubileringscollege gegaan in Rotterdam en na deze succesvol te hebben afgerond direct in dienst getreden bij Hekkers & van ’t Spijker waarvan ik sinds 2011 mede-eigenaar ben.


© Het Verborgen Ambacht. Alle rechten voorbehouden.
Teksten en beelden mogen niet zonder schriftelijke toestemming overgenomen worden.